“ใจขุ่นไปอบาย ใจใสไปสวรรค์”

น้ำขุ่น แม้อิฐสักก้อนหนึ่งอยู่ก้นโอ่งเราก็มองไม่เห็น ... ถ้าน้ำนั้นนอนนิ่ง ใสบริสุทธิ์แล้ว แม้แต่เข็มอยู่ก้นโอ่งเราก็เห็นได้ ฉันใดก็ฉันนั้น...

"ทุกนาทีมีไว้เพื่อสร้างบุญ" เวลาในปีนี้ผ่านมาถึงเดือนสุดท้ายแล้ว ความแก่หง่อมของสังขารก็เพิ่มมากขึ้นอีกปีหนึ่งแล้ว
หลวงพ่อจึงอยากให้พวกเราทบทวนตัวเองว่าเราใช้เวลาชีวิตอันมีค่าเปลี่ยนเป็นบุญบารมีอันคุ้มค่าแล้วหรือยัง?
เรานต้องไม่ลืมว่าสิ่งเดียวที่ทำให้ใจผ่องใสได้นั้นก็คือ “ บุญ “ ถ้าหากเราพยายามนึกถึงบุญแล้วแต่นึกไม่ค่อยออก
ก็แสดงว่าหนึ่งปีที่ผ่านไปนั้นใจของเรามีบุญอยู่น้อยเหลือเกิน เวลาชีวิตที่ผ่านไปก็สูญเปล่าไม่ได้ประโยชน์ที่คุ้มค่าต่อชีวิตเลย
แต่ถ้าหากเรานึกถึงบุญแล้วสามารถนึกทบทวนบุญได้ง่ายนึกครั้งใดก็ปลื้มใจทุกครั้งย่อมแสดงว่าใจของเราอยู่ในบุญดีเหลือเกิน
จึงนึกประชุมบุญได้ง่าย หนึ่งปีที่ผ่านไปนั้นช่างคุ้มค่าเหลือเกิน ทุกวินาทีชีวิตของเรามีไว้เพื่อสร้างบุญอย่างแท้จริง

... ถ้าอยู่ในบุญจิตใจมีแต่ความชุ่มเย็น จิตใจก็สบาย ก็คือใจใส...นั้นเองสวรรค์เป็นที่รองรับ

แต่...ถ้าไม่นึกถึงบุญที่ได้กระทำมาเลย ใจก็เริ่มหมองคล้ำ มืดมัว อบาย...เป็นที่รองรับนั้นเอง

เปรียบง่ายๆ กับน้ำใส...กับน้ำขุ่นนั้นเอง

ขอผลบุญ...ที่ได้อ่านบทความนี้ จงเป็น ปัจจัย ให้มีดวงปัญญาสว่างไสว ทุกท่าน เทอญ ฯ

“ใจขุ่นไปอบาย ใจใสไปสวรรค์”
dmc.tv ธรรมะและเรื่องราวดีๆ ที่ทำให้คุณเป็นสุขใจได้ตลอดเวลา
https://www.facebook.com/dmc072